Laf

Evimin iki göz pencereli,

ayrılık manzaralı odasına kilitliyim.

Tıpkı cinayetten yatan azılı suçluların kaldığı

t tipi cezaevi.

Sokaklar karış karış kar, kıyamet ve tipi.

Gönlüm taziyeye gitmek için,

kepenk indiren köşe başı bakkal misali.

Kapısında bir not ;

' cenaze dolayısıyla kapalıyız. '

Yüreğimde ölen biri var, bu bakkal gibi.

Taziye dolasıyla içime kapanıp,

kendime dahi anlatmıyorum, kendimi.

Çünkü sırrını anlatmaktır,

en büyük zaaf.

Sırrını anlatınca romanlar hikaye,

destanlar fıkra,

şarkılar lafügüzaf...