Laf Aramızda Tanrım

dilim kuru,sözüm kesik... bir ıslığı ödünç ver elimdeki zincire

bu nasıl bahar ki

sevdası bir deri,bir kemik,

sabahsız uykuların

nabzı solgun,

çiçeğe durmuş ıhlamurların

yarası sargısız,

sevinci demsiz...

havasında bir sapan taşı

ağır mı,ağır

umudu rahvan

medetse,

nasipsiz mi nasipsiz

bak kar suyu emiyor,

sözü cüzzam toprağım

birazdan kardelenlerim de ölecek

tenimde çoban çalısı bin soru,

etimde bin kıymık

teninde üç mahsun cemre,

şiire varan ellerimin

su dökülmüş

bardak kırık

masalında şişesiz cinler.

iki avuca yaslanmış ihtimallerimin

kenara çektim,

göz değmiş dünyamı

içinde sorgulamayan bir kabulleniş,

ne farkederlerimin

harcanıyor,

üstü bozukluk zamanım

şaşkınım Tanrım

ben...

ben...

ben...

Tanrım laf aramızda,

yorgunum ben

aman ölüm duymasın...

Suadiye.2013