Lanetimle Mum Yaktırdım Hayat
Hayat öyle bir oyun oynamış ki,
Hamlet bile yitirmiş ofelyasını...
Ve o gün geldiğinde, Beethoven'ın son konçertosuyla
Hayat tangosu basladı.
Öyle bir rol verilmiş derken şebnem
Ben okuduğumda anlamıştım
Belki cok tecrübeli değildim oyunlarda,
Ama rol yapmayı öğretmişti dostlarım az da olsa !
Bir masal gibi başlayan ömrümde
Hayatın ne demek olduğunu düşündüm
Yıllarca cevap bulamadığımda ise;
Okuduğum şey sadece bir doğaçlamaydı
Osho'dan... sessizlik adında...
Sessizliği duyumsamak isterken,
Sağır olduğumun farkına bile varamamışım....
Yazık olmuş, yarınlarıma.
Bir daha gelsem dünyaya bir kez daha
Son bir daha,
Yine aynı yaşamımı pişman olmadan yaşardım!!!
Ne yasaklarım olurdu ne de kırmızı çizgiler
Bütün yasakları kaldırırdım.
Yaşatırdım en güzel duyguları yüreklerde
Bir daha gelsem dünyaya, bir kez daha
Bütün şiirlerim sevgiyi anlatırdı
Olmazdı öyle saçma sapan hayaller.
Hiçbir ümit beslemezdim geleceğe dair.
Ne duygularımı ertelerdim ne de sevgilerimi.
Her şeyi o gün oracıkta yapardım hep olduğu gibi
Keşkelerim olmazdı yine ceplerımde...
Ve lanetimle mum yaktırdım hayata.