Letafet

Her soru bir gölge doğuruyor,

ve her gölge sakladığı sırrı fısıldıyor, Letafet.

O basit odaların trenlerinde,

yolculuklarla bir arada olmanın beyaz duvarları içimde

iz bırakıyor.

Derin bağların çıngıraklı gününde,

şeftali çiçeği çocukları,

biraz da yüzümdeki yorgun zamanda...

Sevda esintisi belki şuram

Ölüm imgesiyle dolan o eski testilerin karşısındayım şimdi.

Bıçak gülümsemelerin dizelerindeki keskin acıyı maskeler dövüyor.

kokuyu, korkuyu

ve bir köprüyü

özlemli bir geçmişe

iliştirdim.

Ah, letafet!

Güzelliğin afilli bir ziyan,

solgun bir günbatımında kaybolan umut .