Leyla İle Mecnun mu ?

Edep dikenli tele çarptığında

Şehvetle parçalanır ruh

Kan ve revandır

Kanayan ruhun mecnunu...

Göz bebeğine bakarken sevgilinin

Gözlerin de şarkı bestelemek

Görünmeyen gözlerin yerine...

Kalbi görmekti önce

Ne dikene yoldaş olmak

Nede dikenli teli beline dolamak...

Ey aşk!

Mecnun ağlar mı ki kan revana bulansın

Bu tutsak göz bebeği

Dikenli tellerin ruhun parçalamasına yetmez ki!

Henüz Leylası onu aldatmamışssa...

Leyla bir düş görsede

En kötü gün nidaları

Potporiler olsun...!

Potporiler olsa hangi makamda

Kötü gün diye ağıtlar mı?

Düğün derken var... Çalsın davullar zurnalar...

Aşk çeksin halayın başını...

Davet edilsin ahali

Mecnun korlanmış sevdasının ölümüne

Leylanın kör eden düğününe...

Leyla kirli duvağının altında

Hayaller kurar kendi dünyasında

Yaşar aşkı avaz avaz !

Ruhunu kilitler naftalin kokulu sandığa

Ne kadar genzi yansada...

Leyla düşlerinde ki mutlulugu yaşarken

Mecnuna naftalin kokusu

Hançer gibi saplanırken

Kör olan sevdası yüreğine

Kor gibi düşer...

Ağıt misali potporileri

Kirpiklerinden süzülen

Göz yaşı halayına

İstemeden katılırken...

Mecnun yanar durur yanar...

Ağıtlar yakar,peşin sıra Leylasına

Leyla yeni aşk banyosunu yapar

Uğruna kör ettiği mecnuna inat!

Şehvet dolu gecesini yaşar...

Kirli aşkı ay ışığı,mum ışığına fısıldarken

Gebe kalır yarınlara doğurmak ister

Yeni nesil sevdalara aşk ister!

Mecnunun aşkını yel değirmenin de öğütürken

Attığı kahkaha fırtınalarında...

Mecnunu kör eden bu sevdaysa

Leylayı hangi duygu karmaşası

Attı başka yarin koynuna!

Leylanın bir hatası

Mecnunun tüm hayat senfonisini bozarken

''şimdi Leyla yalan dünyanın

Gök kuşağına pırangalanmışssa''