Leylak Düşümleri...

Neydik biz...

Zamanın koynunda akrep

Yelkovanla sarmaşık

Uçsuz hayallerle karma telaşlar mı?

Yoksa

Mutsuz gün düşümlerinde

Yalancı tebessüm ahizeleri mi?

Ya da albenisi zikrinde ayaz vurmuş yasaklar mı?

Yıldızlar kaydıkça zifire

Akıttıkça renkleri

Düş/ünce ince sızı kalpte

Yok oluşun sızısı başlar namlusunda kahpe dünyanın

Tek kurşunda can verir can, canan...

Zikrimde rüzgâr esimi gün boğumunda duayla

İl'den il'e bir türkü...

Zamansız Düşünürken,

Dağlarım yağmurlu

Hüzünlü leylaklarım

Solunca lilalarım

Susar sessizliğim astarsız kalır çıplak yanlarım...

Hiçe değmeden inceden ezgi

Yola koyulur düşünce

Hangi koylarda ısınır öksüzlüğüm

Hangi var sağanağımda damla...

Susma vakti ecelsiz/ce güne

Yoktan öte... İçten içe

Dilden dile düğümle...

Tükenişte hoş seda...

Geçer mi peki!

Geçer mi söyle!!

Avuntu meskeninde giz olunca

Darağacı acı sözlüğünde durunca

Ne yıldız kalır gökte

Ne Güneş ısıtır öğlende

Sadece tuz buz oluş ışık hızından öte...

Adımlarsın yalpalanmış şosesinde ömrünü

Lekesiz güne mi yürünür bilmem,

Aklın ucu zalim yol dönümünde

Dil isyan ininde

Üşüyorum leylak düşümlerinde...

__Yalın ayak durağımda

Yol yorgunu yüreğin hızmasından

Türkü düşümlerinden haberin var mı yar...__

Susku diz boyu tende

Türkü gözlerimde son bulur

Bir nihavent başlar demlice

Akar oluk oluk sevilerime

Damarlarım yanık tümden

Sızlandıkça ezgi, uçsuz bucaksız dizelerim...

Koşar adımlar mısralarda

Ve,

Düşürür nemruttan, şahin gözlerinde hançer yarası

Ölgün bakmış hecede sızılı...

Sustukça,

Döngü içsel iz düşümlerinde

Sürgün esintisinde akıl...

Hak getire gülüm hak getire derince...

Ah söylensin şimdi

Nihavent tınıları

Alaturka fasıldan...

Fısılda yüreğim sessizce...

kalem sussun derince...

?kimseye etmem şikâyet ağlarım ben halime

Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime...?