Leylaklar Ve Kıyım

saçlarına leylaklar giydirmişsin

çekip gidiyorsun yalınayak!

bütün endamı çıplaklığında bu terkedişin

leylaklar da gelir ardından soyunup yaprak yaprak...

bedenim kaskatı kesilir,

karanlık birikir bronz avuçlarımda

sokaklarda çoçuklar sus-pus olur,

kadınlar dikiş tutmaz

sensizlik eğreti durur mehtabın kollarında

sen git!

sarp kayalara kırarım sevda dümenini

başucumdaki çalar saat vurur yalnızlığa

ben her sabah,

kısrak bakışlarından yoksun

çiy tanelerinden toplarım güneşi...

gözyaşlarımı saklarım yağmur ertesine

sensizliğin en kurak mevsimlerinde ağlamak için

mor akşamüzerlerini salarım gökyüzüne

sen git!

adı bende ?kıyım? olsun bu gidişin!

Not: İlk mısrada Rıfat ILGAZ'ın Leylaklarını Anlatıyorum adlı şiirinden esinlenilmiştir.