Leyli Karanfil
I
Tan yerinden bahsi geçen gün
Bahiste ışığını kaybetmiş gece
Nesine şiir
Ölümüne
II
Sen sevgili aydınlığım
Uyu güneşin rahminde
Kavmim sana kelimeler büyütsün
Bakıyorum
Yokluğun çok erken
Ilık akşamların üstü başı ay ışığı
Ömrümü geçip odaya kapanıyor
Bir kitabın sayfaları
Biraz parafin seriyorum ipe
Biraz hayal kırığı
Sessizlik ve ben asaleten
El yapımı geceler saklıyoruz bu şehre
Sonumuz leyli güneşe
III
Ateşin kavlini öpmüş hiçliğe sözüm
Boşluğa tutturulmuş yıldıza
Elmacık iki tümseğe takılıp
Gözümden düşüyor dünya
Göbek bağından tutsak
İnceldiği maviden kopmayacak fikirler
Var oluşum yok oluşuma ak
Ki sen hükmü sabit gel bana
Bir daha rast gel sür daha
Olur ya garip dilekler paradoksu
Hayat zaman takası bu
Kadranı akrep
Kanatları yelkovan kuşlarından
Kollarım açık ara
Kollarım kıtlık kıran
Sana zaman arz ediyorum
Gel bana sonsuz alkışlarla
Boşluğu soldan say
Gör eceli bak iyi kötü çirkin
Seni sevmek
?'elim sende hayat'' demekti
Özgürlüktü
Dili bitmesin
IV
Bakıyorum yokluğuna geçerken
Gökyüzüne yağmur ekmiş gözlerin
Toprağın saçlarında çiçekler
Kökten baharlara ısmarladığın o şehir
Başka bir cennette
Burası dünya
Mekanım şiir
İhtimal düşe yazabilir
Ellerim arada bir şair
Ellerim umuda zamir
Bir şarkı bil fiil
Gülümse sen yeryüzüne taşında
Yanağımda bir ben kaldı aşk
Bir de benden sana leyli karanfil