Leylim

Hep derdin sevgili ayrılık zaman kolluyor derdin inanmazdım

En güzel an şimdi yaşadığımızdır sımsıkı sarıl bana tenimde sen

Sabaha kim bilir ya var ya yok/uz o halde dokun bana canımda sen

Gözlerimin baktığı her yerdesin ne olur yanımda kal bedenimde sen

Ama biliyorum ki bir gün buralardan gidecek ve beni unutacaksın

Belki de mutluluğu mülteci olduğun o uzak yüreklerde bulacaksın

O halde git yarından önce git. Bu günden sonra git / me..

Sevgili sen gibi ağır bir mihman bekliyor denizler sen gibi mülteci

Git biricik aşkım dönüp bakma ardına ben sen/sizliğime de alışırım

Yaralarımı çok çabuk saramasam da kanaya, kanaya uyuturum Git / me..

Seni her arayıp sorduğunda gönlümü yalancı şarkılarla, şiirlerle avuturum

Yüreğime maziden arta kalan zamanları anlatır onu bir müddet oyalarım

Bilirim mülteciler konakladıkları her bedene nar-ı üryan giderler

Güvercin kanatlarında ürkek uçuşlarla sessiz ve zararsız göç ederler

Tek sevgidir alacakları hancıdan başka da bir şey istemezler

Hayatın kendilerine adil olmadığını bilirler buna rağmen sus/ar/lar...

İş ki verebilmek o sevgiyi

Saate her baktığımda aklını bana kurduğunu görmek çok zor olsa da tek tesellim bu

-Varsın kalsın aklın ben de emin ellerdesin sevgili. Kalsın aklın/Tanrıça Fides'te...

-En rem uykularda olsam da saatler hep 03.58'de.Bu demektir ki aklın yine uçuk bende.

.............................. Sen yine firarımda gezginsin yar / ya benim aklım ?