Lirik Kırmızısı

I

bir sabah;

fidan boylu

sıkı ağızlı

açık sözlü

seyahatten arda kalan adamdım.

gönlüme hercaî dem salmıştı deniz...

niyetimin kâfiyesinde amel

vurgunum vapurlardan bîhaber

niçin bilmem

ellerim titrer

boğazım çetin sancı

insana doğduğu yer

nasıl böyle yabancı?

II

çözülür yumağından keder

ben giderim

kalbimin kırıklarında tüm şehirler

ayrılıkları besler

ben gelirim

gitmiş olursun çoktan

sere serpe peşine düşer 'dirim'

ağlıyorum bak

devriliyor beraber çektiğimiz sancak

kayboluyor epik kalabalık yüzünde

gözlerin film şeridi; sokaklarda renk-renk

ve boşalıyor parmaklarımdan bu lirik gelenek

III

yanağımda buğusunu bozmadığım cam

merhaba körpe dostum!

serildim güpegündüz

ki geceden mayhoştum

hasret;

soluğuyla sevdâ teknesini deviren imbat

imdat diyorum, imdat!

şimdi hâtıralarda saklı kalacak visâldeki heyecan

elveda İstanbul...

elveda Cânan...

Şubat 2010