Livaziye

Fesleğen kokan bir şiir

Şairine küser mi hiç müzeyyen

Gözyaşları yalnızca bir su damlası değil

Seni bu denli üzen , hislerin ve hikayen

Yüksekten korkan bir adam

Seni sever mi hiç müzeyyen

Alerjen bir kalp bu benimkisi

Senin avuç içlerin kurdeşen bi'tanem

Bilirsin sevgi rasyonel bir denklem

Bir nevi kartezyen , biraz matematiksel

Meğer delice severmiş seni görkem

Çünkü aşk akla sığmaz , kalp şizofren

Kafam Notre Dame'ın kamburundan beter

Gel livaziyem bu gece gidelim bu şehirden

Cam kenarı senin olsun , manzaran bana yeter

Gel livaziyem gidelim sen ve ben , uzak bir yer ..

//

Fesleğen kokan bir şiir

Katilini sever mi hiç müzeyyen

Benim şehrim güneşten uzak

Şiirlerim seni yaşatır mı bi'tanem

Düşersem tutar mısın ellerimden

Beni yine sevebilir misin müzeyyen

Biliyorum sen zoru seçersin bi'tanem

Hâlbuki bırakmak bu kadar kolayken

Bilirsin sevgi rasyonel bir denklem

Bir nevi sen , biraz sana benzer

Meğer beni delice severmişsin sen

Çünkü aşk akla sığmaz , kalp şizofren

Quasimodo dün gece öldü müzeyyen

Şimdi gel desem yine gelir misin benimle , yeniden

Benim ellerim soğuk olur , kalbim sana yeter

Öyleyse gel livaziyem gidelim sen ve ben , uzak bir yere ..