Mabedime Yasak Günahın Düştü

Kan gülleri açtı dağ yamacında

Asuman dalında kuşlar ötüştü

Bir ceylan vuruldu çeşme başında

İçime o anda ateşler düştü

Gönül otağıma bir çadır açtım

Her köşesinde ağlayıp içtim

Aşkın kanadında ülkene uçtum

İçimde deryalar denizler taştı

Günlerce aradım her yerde seni

Dediler uzaklara çekti yelkeni

Yokluğuna sardın bendeki seni

Bu sevda boyunu çoktandır aştı

Mazi midir şimdi kalbimi yakan

Şimşek midir her gün göğsüme çakan

Kan mıdır sel midir gözümden akan

Mabedime yasak günahın düştü

Sınadığın bu kalp senin eserin

Kapanmaz bu yara oldukça derin

Yokluğumun resmi olsun gözlerin

Oysa deli gönlüm tek sana eşti