Madencinin Acı Kaderi

Karanlık gece bitti diye sevinirken yine

Bir kara haber içimi yaktı

Kimbilir onun da içinde ne ümitler,

Ne sevdalar saklıydı,

Çocukları vardı,onu seven karısı.

Tek derdi ekmeğiydi,

Kara kömürden çıkarmak istediği.

Kazmasının ucundaydı herşeyi

Hayatıysa pamuk ipliğine bağlı

Yine karaelmas bir arkadaşımızı

Bizden ,bu dünyadan aldı.

Ben madenciyim,çıkardığım kömür gibi

Bahtım da kapkara

Ey meden şehidi kardeşim,

Mekanın cennet olsun,

Madencinin kaderi bu

Herkes bir madencinin şiirinden okusun...