Madımakta Yananlar

Yanan ateş çok yanıyor yılar oldu hiç sönmüyor

Yürekleri alev sarmış tüm gözyaşları çağlıyor

Sivas ateşi sönmedi ah yakıyor alev -alaz

Has güllerin mor bahçesi gece gündüz hep ağlıyor

Yakan ateş yakan alev yine bize ağıt acı

Al güllerimiz yanıyor sen de ağla ben de bacı

Sivas yine acımasız ne söz dinliyor nede laf

Yere düştü otuz beş can ne devlet var ne de savcı

O gün sabah ne güzeldi her yeri mutluluk sardı

Elerde saz kalem vardı bir an alev ateş yandı

Sivas oldu bir Cehennem nice zebaniler geldi

Madımakta feryat-figan ne can ne de yaşam kaldı

Madımak ta ateş duman iki Temmuz sıcağında

Bedenleri yara sardı Pir Sultanın diyarında

Sivas hep yaktı canları Asımları Muhlisleri

Yaralandı Anadolu bir yaz mevsimin bağrında

Mollalar hep taşa tutu feryatlar yükseldi arşa

Yılar oldu yılar sonra yine zalimler bey paşa

Sivas Çobanoğlu yaslı yolu sana gelmez asla

Selam olsun o canlara Madımakta yananlara

01.07.2O12

İstanbul

Sivas Katliamı, Madımak Katliamı ya da Madımak Olayı, 2 Temmuz 1993 tarihinde Sivas'ta Pir Sultan Abdal Kültür Derneği tarafından organize edilmiş olan Pir Sultan Abdal Şenlikleri sırasında Madımak Oteli'nin radikal İslamcılar tarafından yakılması ve 33 yazar, ozan, düşünür ile 2 otel çalışanının yanarak ya da dumandan boğularak hayatlarını kaybetmesi ile sonuçlanan olaylardır. Ayrıca dışarda toplanan göstericilerden de iki kişi hayatını kaybetmiştir