Mağrifetin Bittiği Yer

ne kadınlara şiir yazdım ömrüm boyunca

bazen kimisinin de sabahı oldum

kelimelerim kimi zaman uçuktu

yeri geldiğinde tanrıça yaptım onları

cömerttim kelimeleri satarken

hakkını yediklerimde oldu arada

bazen akrebim oldular

bazen dakikalarım

kimbilir hangileri

saat kaçtılar

ben ne sevdalara bilirim

rengarenk kadınlar tanırım

hepsine sevdalıydım

ama sana başka

daha koyusundan

en karasevdasından

ve ela gözlerinin başıma ;

bela oldugundan bu yana

kelimeler kifayetsiz

kağıt kaleme tepkisiz

aşkı anlatmak gerekesiz...

seni anlatmak için

yeni bir alfabe bulmalı

sözcükler yeniden girmeli lugatlara

istiyorum!!

bir yaprağın toprağa kavuşma anını

dalın kıskanç bakışını bu tabloya

tasvir edercesine

seni anlatmayı

ne anlatabiliyorum

ne susmak haddim

sadece dinliyorum

susmak asaletimse

konuşmak çaresizliğimdir

işte bu yüzdendir bahanem

işin aslı sende saklı

mağrifetimin bittiği yerde

ŞAHANEM ...