Mahallemizin Adem Abisi

Bizim caminin köşesinde,

Jilet, kalem, çakmak satar.

zabıtalarla kankadır...

Gözleri görmez; buna rağmen,

Bana kötülük yaparlar beni horlarlar diye,

Kimseden ürkmez.

Ezan okununca girer camiye,

Kılar namazını.

Yine çıkar caminin köşeye.

Gözleri görmez amma, yüreği görür.

Herkesi sesinden tanır isim isim

Koyar yüreğindeki bir köşeye...

O, mahallemizin Adem Abisi

Gözü gören bir çok insandan daha mutlu

Daha gururlu, daha umutlu, dilenmiyor

Kimselere ilenmiyor...

Hayat diyor umut diyor Allah diyor...

Kazandıklarını helalinden yiyor...

Kommentare