Mahşer Vadisinde

Terkisine kıyamet yükledim üzüntülerimin

Dört nala sürdüm mahşer vadisine

Kan kusup kızılcık şerbet içtim

Dert tokuştum mazimde kalan düşler ile

Sonra seni andım

Kızgınlığıma rağmen

Seni andım naif bir tebessümle

İlk günkü gibi tazeydin

İlk günkü gibi heyecanlıydı kalbim sana

Ardından iki çay koydum boş masaya

İki laf ettim kendimle

İki tatlı cümle kurdum kendi içimde

Tekrar baş başa kaldım gerçekle

Kurduğum hayal bittikten sonra

İstiharesine yattım koca geçmişim

Meğer ne çok yanmışım

Bu aşkın git gellerimde

Ne çok vurgun yemişim

Yar diye bağrıma bastığım senden

Yar yar diye diye koca bir ah düştü dilime

Koca hane dinamitlenip sanki devrildi üstüme

Boş sancısı kavurdu sinemi

Beni sürerek seraplar alemine

Sonra gözlerimi yumdum o nöbetçi uykularıma

Tamamını hiç hatırlayamadığım aynı rüyayı

Görür gibi oldum gene

Ellerinde şefkat mührü

Saçlarımı okşadı annem beyazlar içinde

Kısık bir sesle üzülme üzülme bu da geçer

Biter sancıların diyerek kayboldu gözden

Uyandığımda aynı sancı

Uyandığımda yine aynı boşluk

Mühürlüydü kalbimde

Geçmiyor yüreğime ektiği acı

Geçmiyor anne