Mangal Gibi Yürekte Yandın/şeref'e..!

Mangal gibi yüreğin var diyordun

Ettiğin yeminler,verdiğin sözler

Bir bir yandı kül oldu,mangal gibi yürekte!

Şimdi ayrılık oturmuş,külleri iyice alevlendiriyor

Yersen diyor!

Eskiden okuduğum bir roman gibi oluyor anılar

Düşününce bir bir olanları

Sanki kendim yaşamamışım gibi

Kalbim anlatıyor uzun uzun

Gözlerim doluyor,'erkek ağlamaz' diyene inat

Onca suskunluğu,derin bir iç çekişim bozuyor

Gözlerine bakıncada böyle olurdu

Sonra açıyorum o şarkıyı,defalarca dinliyorum

?'Bana herşey seni hatırlatıyor''!

Ayrılığın kolunda dolaşıyorum sokakları

Yalnız sanıyor görenler

Onca yaşananın kalbimde olduğunu bilmeyenler

-Hadi artık,sende bul birini diyorlar

Kaybolsada bulduğum,daha yitirmedim ben O'nu

Bilmiyorlar..

Çarkı feleğin bütün dişlileri kırılmış

Çaresizliği gösteriyor,bir tur daha attıramıyorum

Belki mutluluk denk gelecek!

Ama dönmüyor işte,olmuyor

Pas geçiyorum,umutları

Eskiden kalma gönül dolusu anımlarımla ayrılıyorum..

İçmeyeyim diyorum,her içtikten sonra

Ama ertesi akşama dayanamıyorum

Solan umutlarıma,beyaz hayallerime

Bakınca,yüreğime işleyen gözlerine

?'Seni seviyorum'' diyemediğim her saniyeye

İçiyorum işte,

Mezem olmasada gönül masamda

Yanımda bir tek karanlık oluyor

Sızana kadar içeyim diyorum,

Şişenin dibinde bile,hayalin var

Gözlerim birden açılı veriyor

Sen kimbilir hangi gönül masasında

Bir tek kuş sütünün eksikliğinde

Hiç yüzün kızarmadan

?'Şerefe''deyip kadeh kaldırıyorsun

Şeref'in yerin dibine girdiğini görmeden

YAZAR_DEMODERN..