Mangal Yüreklim

Mangal yürekli yarım

bu gün günlerde P/azar

bozkırlarda nefes nefese havasına

ufuklara doyacak rengi rengine gönül bağlarım

gönül fermaz dinlemez uzakta olsa

uçar rüzgarla dağları aşarak yollarına durur

düşün ki gündüzün iz düşümünde

hiç görmemişlerin izi var

yürek yangın ateşiyle yanan küllerin içimde

öylece düşüyorum

yüreğim naza çeken güllerine

b/akıp özlüyorum

dünyamın uzay çeyreğine kalmış ruhlarıma

görmezsen

düşme diyorum

zorlama kendini yollar senin ferman benim

sana güldüren

sen sen olmayacaksın gelme bu diyarlara

kendin ol bir kere güz güllerin solmayacak

kız

g/özünle yürü

yüreğin darda kalmasın

sevgilim!

25*11*12*Karataş*