Manolyadan Dolayı
Neyi fark ettik biliyor musun o sabah
Yitimi ,yitimleri
Manolyanın açtığı günleri takip etmenin bilinci
Düşüverdi bir balkonun demirine
Ah ne acı kederi fark ediş anı
Nasıl zalim
Bir sızı burnumuzun direğinde
Baktık , bahar gizleyen bir zaman
Ve şerçeler el birliğinde
Çiçekler yoktu yerinde
Baktık sonra manolya uğramamış bu sene içimize
Eyvah
Eyvah dedi akasyanın dibindeki yeni kedi
Ağladı bir çırpıda hızlı ,acemi ve kedice
Koştuk sokağa manolya orda
Yaşıyor henüz ,henüz yaşıyor
Şükür sana dedik buluta sonra güneşe
Binlerce, on binlerce
Yeşildi yaprak, mayısa şarkılar mırıltısıydı mevsim
Ve kuş cıvıltısıydı henüz sabahlara uyanmak
Sanmak hepsi sadece sanmak
Keşke dönmeseydik eve
Ben, bahar ve serçe
Şirazesi kaymış duygular bekleşiyor kapıda
Çengeli nasıl da büyümüş o tuhaf soruların
Sorular hücum, sorular alımlı akıllı
Sorulardan kocaman bir çalım iniltisi göğsümüz
Nerede yüreğimiz
Yüreğimize memleket nere
Ezberimiz sandığımız gün, günler
Günü serpiştirdiğimiz düş
Düş ardı camgöbeği umut
Bitti bitmiş
Sevgi kıymık olmuş dile
Gülüş kalmış emojilere
Dudaklar kıvrılmıyor içtenliğe
Bombalar atılıyor gözden ırak menzillerde
Sittin senedir sayısız bedene
Ve pembe gitmiş, mavi susuş
Ölümü kesinleşmiş yeşilin
Sentetik, plastik, fosil ve beton
Gri duvar
Gri sokak
Gri yanak
Yaşamın arşivine düşülen not bu şiirdeki şahısların eşkâline dair :
Bilinç kaybı manolyadan dolayı
Gece kim için dönsün güne
Ha bir de vebal:
Sokakları çınlatan çocuk sesleri nerde?