Martılar da Gider Bir Gün

Martılarda gider bir gün

o deniz kokusunu

o insan kokusunu alamadıklarında

ufak bir rızık için

denize dalamadıklarında...

Hayat bu

akıp giderken uzun uzadıya

takılıp kalırım

denizin o saçlarımın rengindeki köpüklerine

mavi sularına beyaz kanatlı martılarına...

Martılarda gider bir gün

gönülleri kırık ruhları yorgun

biraz da insanlara dargın...

Deniz bu unutur mu

kendine yapılan kötülükleri

gelip de kıyısında kusan körkütükleri...

Bir teknenin küpeştesinden

mavi mavi bakmalıydık oysa

denize doyamadan

gitmeyin ne olur martılar gitmeyin

belki düzelir suların rengi

insanların kin dolu kalbi

sizsiz ne dünyanın ne de denizin yok ahengi...