Masal

Sen ekmeğim, taşım, toprağımsın

Ruhum bedenden ayrılsa bir sen yanarsın

Hasretlerim deniz kadar,

Belki fark etmem,

Hasretlerin deniz kadar,

Boğar sarmalar beni

İnan ki bir tanem, kör göz karanlığın kucağında

Bana sevincini ayna gibi yansıtansın

Aramadığımda unuttum sanma sakın ne olur

Konuş, konuş yine konuş

Boş vermelere yer olmasın ağzında

Dilersen kalbimi kır, ne yaparsan işte

Susma

Sen güvendiğim tek insansın

Sorma ama ne olur, neler olup

Nelerin bittiğini limanını şaşıran kalbime

Senin limanın bir an uzaklaşsa da gözümden

Emin ol ki yalnızlığımın rüzgarı

Sürükler senin gönlünün enginliğine

Sen, ne olursa olsun sığındığım tek limansın

Belki bir gün bu diyarlar

Çok uzaklardan, ardımdan bakacak bana

Sense buralarda oturan bi insan

Hasretle anıp yanıp tutuşacağım

Ağlamaktan, pişmanlıktan korkacağım

Şunu bil ki geride bıraktığım sadece bedenin

Sen, ruhunu ruhuma sarmalamış içimde olansın

Aydınlıklar hınca hınç karanlık olma iddiasında

Bense dünyadan uzak bir sönük yıldız

Sakın hasretimi çekme kıyamam sana

Sönüklüğümü onarmaksa nafile

Gördüğüm tek şey boşluğa düşmüş gözlerimde

Sen umutlarımda güneşi koynuna alansın

Her şey olsun isterdim

Aramızda kelimeler çeşit çeşit

Yalnızlık ama tatlı yalnızlık

Ayrılık ama geçici ayrılık

Kavga ama barışın başı

Felekten bir gün çalalım kalk dostum

İçkiler boşalsın kadeh kadeh

Yalnızlığın da, ayrılığın da, kavganın da ...

Başımızı döndürsün bu sarhoşluk

Sen içinde gezip kandığım

Olmayacağına bir türlü inanamadığım

Sonu başı belirsiz biz masalsın