Masal

Şehir büyür göz bebeklerimde

akrebin kundağın da

birer birer ölür zaman.

Çayın demiyle karışır

göğe gömülen hüzünler.

Düşlerim takılır,

kehribar bakışlarına.

Dalgalar döverken

yosun tutmuş taşları

Yankılanır bu şehir

rüzgarların savurduğu sesinle.

üstümü çörekleniyor,

pusuda bekleyen yanlızlık

keskin bir an

bıçak sırtı düşler.

Çelikten tellere dizmişler

ruhumun kanat çırpan kuşlarını

barikatler kurulmuş

göklerin

maviliğinde.

Vakti kuşandım

İçimde akınlar büyüttüm ,

gönüllü olduğum bu masal da.