Masal Değil Hayat Bu

Sitem değil, isyan ettim.

Herkes çalışıp didinirken

Gezdim tozdum.

Ağustos böceği gibi yemeğim bittiğinde

İstemedim, çaldım.

Karınca suçlayınca beni

Baktım olmuyor

Bir başka karınca çaldı, dedim yemeği...

İki karıncayıda hor gördüm

İki karıncaylada alay ettim

Sonra kin güttüm

Sonra kıskandım

Hepsi kalıcı izler bıraktı bende

Dert görmemiş huriyim ben...

Karıncalar suya, ben taşa yazdım

Önce büyüklerimin sonra akranlarımın

Sonra eşimin sonra da çocuklarımın

Sözünü dinlemedim, kalbini kırdım.

Şimdilerde eşim bir zalim, bense bir asalak olduk çıktık.

Ne onun bende gönlü var, ne de benim onda.

Özümü kaybettim, artık çocuk ruhum yok benim.

Olmayacakta ne eşimin ne de benim...

Şimdilerde biraz affetme biberine,

Biraz şefkat şekerine

Biraz da sorumluluk bilincine ihtiyacım var.

Düşünün, taşının artık

İntikam hırsıyla kırdığım karıncalara mı

Yoksa bana mı yardım edeceksiniz!...