Masal Oldu Evimiz

Nerde o kurduğumuz

Masaldaki güzel evimiz

İkimizide aşar o

Kapının arkasındaki

Gelecekteki hayallerimiz

Kulağım duymaz

Dilim konuşmaz

gözlerim görmez suskun bir

Beden içerisinde

Soğuk Bir nefes alıp veriyor

Güneş artık çikolata

Gibi tatlı doğmuyor

Gecense beni uyutmuyor

Yollar şeritlerini kaybetmiş

Resimlerinse boyasız kalmıs

Sen benim hayatım olacaktın

Ben

Sana ışık

Ben

yeşeren filiz

Böyle büyütecektin beni

Diyarbakır sensiz

Yürüdüğümüz sokaklar

Acı dolu hikayeler oldu

Oturduğumuz banklar

Yalnız tek başına kaldı