Masaldaki Güneş

sanki güneş doğmuştu yüzüne

sanki gök

sanki mavi...

-

mutlu sonlar masallarda olur diyenlere inat

''sana sonsuz mutluluklarla geldim'' dedi adam.

yağmura döndü yüzünü kadın

''ıslanmak'' dedi, ''hüzünlü bir şarkı mı gözlerinden akan''

yoruldu alışkanlıklarından, ayrılığa kıyam eden içine baktı

''kıyamet mi?'' dedi aşk, ''çok uzak zamanlarda kopan''

-

gül'dü bahar, hiç solmadı güller aşkın içinde

suskunluğun verdiği haya ile hayat kurdu salıncaklardan

iki ağaç arasında sallandı mutluluk

bir umut seçti yağmur, bir ses seçti insanlar

insanlar dedim evet, aşık oldular masallara

sonra sonra hayat bulup canlandı kahramanlar...

-

''gidiyoruz'' dedi adam, dünyanın bir ucundaydı nefesi

ama masal bu ya, duyuldu o güzel sesi

sessizliğin kenarında durdu kadın, susmaktan sıkıldı dili

''sensiz sevinemeyen haberlerim var sana'' dedi

''ömür bu apar topar gidiyor tüm dakikalar

bu saatten sonra hangi cam kenarı boş olur ikimize

mesela hangi canda bir yer bulunur senin kadar...

biliyor musun sevgilim, bir gün öğretmen olursam eğer

olmadığın yılların ellerine vuracağım sırayla

cani ama aşık bir insan gibi

kimse sevmeyecek beni senden başka...''

-

''herkesin güneşi başka baharda saklı'' dedi adam

''benim güneşim, senin avuçlarında...''