Matemsiz Aşk

Yağıyor göklerden yine binlerce aşk.

Sen yine ufka dalmışsın

Güneş, yine terk ediyor hülyaları

Mehtap, olabildiğine karanlık

Bir şey bekliyor kalbin,

Bir umut bir ışık,

Belki bir damla sevgi

beklide yarı kullanılmış üç beş buket aşk..

Sonra dönüyorsun uzun süren seyrinden

Ve bir bakıyorsun karşında o

İnadına gözlerinin içine bakıyor

Sen tekrar ufka dalmaya

Bu rüyadan uyanmaya çalışıyorsun

Ama nafile çabaların

Ufuk çizgisi

Ne sarı ne beyaz nede kızıla boyanmış

Öyle bir aşk ki bu

Kendi haline kendiside yanmış

Artık sevmek zamanı

Kurtul şu matemlerden

Şafaksız sök gökyüzünü

Kurtul kurtul şu pervasız elemlerden

Kurtul ki aşka bulaşmasın matem...