Mavi Ağaçlar

Çam kokmuyordu gökyüzü

Ağaçlar mavi değildi

O zaman yaşanalar savaş haliydi

Sesler kesiyordu bedenleri

Sessiz di bıçaklar

Kan akmıyor hal bu ki

Asfaltı kırmızıya boyamışlar

Bunlar ayak izi değil

İnsan değil bu ayrıntılar

Onlara insanlık reva görülmemiş

Çocuklar ise çoktan yaşlanmışlar

Yanarken sıcağı özleyen tenler

Bu esen rüzgâr değil

Yangın su gibi

Su ise şeytan

Ruhlar ise kül olmuştu çoktan

Akıyordu mezarlarına duaları okunmadan

Yıldızları kaybolmuştu şehrimin

Kaymışlardı her biri dileksiz

Kin kokan nefret kokan

Yıldız görüntüsündeki dilekleri kana bulayan

Bakıyorum size

Akın akın akan bu çelikler arasından

Çam kokuyordu gökyüzü

Ağaçlar maviydi

Ama o zamanlar bu bir hayaldi