Mavi Bir Düşten Düştü Uykularım Uykusuzum
Saatler zifiri karanlığı armağan ederken geceye
sessiz bir çığlık oluyor
ucu yanmış umut kırıklarım
zerre kadar umrumda olmamalıydın belki
silip atmalıydım hafızamı kaybetmişcesine
dalıp gitmemeliydim
elimde kalan resimlerden güzelliğine
yüzümde tebessümler olmalıydı
sabahları uyandığımda
perdeyi aralayınca
doğan güneşi, güneşim diye sahiplenmeliydim
yokluğun tuzla buz olmalıydı
karşıma çıkan her hangi birine baktığımda
sen olmamalıydın aklımda ki
adım adım yürüdüğüm hiç bir yolun
sonu sana çıkmamalıydı
yağmurun sesi hatırlatmamalıydı sesinin tazeliğini
yağmur ertesi gökkuşağında gördüğüm
gözlerinin rengi olmamalıydı
dünyanın yedi harikasını bilmeliydim sadece
kalbimin harikası sen olmamalıydın
kalemim...
hala seni yazıyor olmasaydı sararmış sayfalara
belki başarabilirdim seni unutup
güneşi sahiplenmeyi.