Mavi Gözlerimde

Uçurumun kenarı Şahin çığlığında serçe yalvarmasıydı duam

Kömür cevherine bulanmış ellerim açılırken göğe

Pembe rüyalarda masmavi gökyüzü alıyordu gözlerimizi

Dalıyorduk denizin dibine...

Nefessiz geçtiğimiz o çağlarda

Yürüyormuş muyuz?

İçimizdeki garip ruh büyüyorken

Vurgun yemiş soluğumuz

Arkamızda devrimin yıkıntıları

Mamakta hücrem 3'e 4 saat 5i 5 geçmekte

Ezan okunuyor şafak uyanırken

Deniz dağ olmuş Hüseyin ağaç Yusuf rüzgar Mahir bulut

Faşist mekanizma adaletin terazisini bozmuş

Gözler kapalı

Kulaklar tıkalı

Hiç kimse bilmiyormuş kurulu tuzağı

Yalan propaganda peşinde kapitalizmin uşağı

Bir menekşem vardı saksıda

Mamakta kurtlu mercimeği yemezken

Köşesi kırık Bi de sazım vardı

Grevde ölen kardeşlerimize ağıt yaktığım

Yarı aç yarı tok geçen günlerde

Gün aşırı izbandot başçavuşun güç denemeleri üzerimizde

Kırıldı öyle bir günün dibinde dalım

İşkenceci saati vakit uçup gitsin diye sıkarken Azı dişlerimizi

Hiç zannetmezdim çocukken bukadar ezileceğimizi

Özgür olmak dileği ile taşlarken 9. Filoyu

Kafese koymuşlar bizi haberim yok

Su yok

Sabun yok

Yemek yok

Yastık yok

Yatak yok

Yorgan yok

İnsaf yok

İnsanlık gebeş müdürün dilinde

İnsanlık medeniyet dediğimiz o tek dişli canavarın çıkarları doğrultusunda ateşin içinde

Bu zalimliğe ses çıkaran yok

İşte öyle bir günün dibinde anladım baba olamayacağımı

Umut yok bu parmaklığın içinde

Kuş gagasında su misali ateşimize su serpiyordu aldığımız haberler

Ankara siyasalın 4. Senesi olacaktı bu sene

Kim bilir belki seneye kep atacaktık

14 ümüz kalmış dışarıda 9umuz da firari

Ülkemin 120 fidanını traşladı bir deli

Ben hercai Abbas kulunuz

Boynu kıldan ince başı dik

Gülhanede ceviz ağacı

Egede zeytin

Ülkemin kuzeyinde karlı ormanlarda kayın

Ormanım senin anlayacağın

Deniz Dağ olmuş Hüseyin Ağaç Yusuf rüzgar

Mahir Bulut

Mavi gözlerimde...

[Ben Ufuk ULUTÜRK,

Babamın hikayeleriyle büyüdüm ben.49yaşında baba oldu babam. 3 evladı vardı. 3ünü de okuttu. Hep okumayı öğütledi. Hiç baskı yapmadı ve bir görüşü dikte etmedi hiçbirimize. Ablam öğretmen, abim doktor, ben ise hemşireyim. Şimdi babamın ardından yazdığım bu şiirle bir nebze onu anmak ve o dönemde babamla aynı işkenceleri çeken insanların dili olmak istedim. Benim babam ölmeden 1 hafta önce bilincini kaybetti ve

'' Demiri toz ederler loy

Kan serperler gökyüzüne

Sevgiyi yoz ederler loy

Kül serperler kör gözüne'' türküsünü söyleyerek yoğunbakıma girdi. Peki bu neydi, nedendi. Hikayelerinde bahsettiği işkenceci başçavuş ezerken bedenini söylediği türküydü o. Benim babam mezun olmadı ama 3 ağaç dikti ülkesinin çorak mecralarına. Çok alacağım var bu ülkenin geçmişinden. babamla yaşayacağım zamanı çalanlara haram olsun.iki dünyada da gün görmesinler...

Saygılarımla]