Mavinin Hikayesidir Sevgi

iki diri dağ selamlıyor

eteklerine yürüyen toprağı omuzlarına almakla meşgul vadiyi

ısınmış yatağından geçiyor üşüyen balıklar

gülümsüyor ağaçlar çıplak tepelerin sessizliğine

durgunluğun ilk dileğine

ağzı yumuşasın diye bahar eğri büğrü yolları geçen

kenar otlarının sıkıntılı diplerinde telaş

yeni ve uzayan kısa çimenlerin basit düşlerine

yetişmeye çalışıyor su

buğusu akşam üstleri en çok o zaman

günün parlak kalbinden arıtılmış duyguyla hatırlıyor

cırcır böcekleri

ceylan ağıtları

ay

kokusunu kime vereceğini bilmiyor çiçek

bir rastlantının şefkati öperse dudaklarından

yeşil olsun istiyor saçının solgun beyazı

sabaha dek yalvarmış sarı kederi

bütün gece ışığına kapanıp ağlamış yıldızın

mutlulukların gür ve inatçı yaygarası

kuşlar şarkı söylesin diyedir

bulutlar değerse kanatlarına yırtılacak

direnen mavinin hikayesidir sevgi.