Mavinin Hüznü Siyahın Matemi

Biliyorum ne adı var bu sevdanın

ne de bir sonu

öyle bir aşk ki yaşadığımız

bir ucu toz pembe hayallere

diğer ucu ise karlı dağlara gebe

ne yıkımlar yaşadı bu kalp

ama en acısı en ağırı olacak belli bu sefer ki

ne gözden akan yaşlar çare olacak

ne de yıllar geçse bile yaşananlar unutulacak

öyle derin izler kalacak ki

kalpte değil gözlerimde

hani var ya o çok sevdiğin mavilikler

onlar çekecek en ağırını acının cezanın

belki kader deyip geçeceksin sen

belkide hatırlamayacaksın bile

adımı gözlerimin rengini

hafızanda bir süre sonra unutulmak üzere yer edecek

sadece sıradan bir yaşanmışlık olarak unutulacak

senden sonra hüzünlü bir maviye bürünecek o gözler

her gün bitip akşam olduğunda

gecenin karanlığında yollarını gözleyen

bir çift hüzünlü bakış kalacak senden yadigar

gün gelecek bende seni unutacağım

bir sabah cansız bedenimi bulacaklar yatağımda

haberin bile olmayacak belki

işte sen o gün bensiz kalacaksın

benden sonra hayatın nasıl olacak bilemem ama

benim için senden sonrası

mavinin hüznü siyahın matemi