Maviye Yan Bakan Protest Anılar/2
inat ;
teri kurumamış bir dağdır
kâh çiy düşer beline
kâh işer boydan boya eteklerine
ondan hep bir ıslaklık barındırır gerisinde
ve aşk ;
sevmenin o inada galip geldiği yerlerde okunur genelde
ya bir kuş olur uçarsın
ya da dinmeyen yağmurlara gebe...
evet
yazıyorum yine...
keşke sen de
iki donu düşük kelimeye imge giydirmek kadar kolay olsaydın
keşke bilebilseydin
benim değil ,
aşkın bana bakan yüzünün zihnime yerleştirdiği veri tabanına
en başından ''kutsal özne'' olarak kazındığını
ya da ona bu kadar ehemmiyet nakşeden yanımın
aptallık sayanları hâlâ hiç umursamadığını
sen de biliyorsun aslında, ben de
o nasılsının altında saklanan ceee diye hortlayacak şeytanı...
evet yine oradayım
hayatta...
ayrı dünyalar
hüzün palas
onüç numara
yine yarım ekmek yetiyor
ikiye bölünemeyen her şey yasaklı
kavun beyaza adıyor yine kendini sereserpe
bir parça peynir yine sus payı zehire
dolabım soğuk üretiyor yine
sobam unuttu sıcaklığı adamakıllı
tükenmeyen gecelerin kahpe yanı örtüyor üzerimi
sadece kırık camları değişti doktor
öyle bir kalabalık ki göz gözü görmüyor can evimde...
çiçeklerin perhize dayanamadı ben gibi
_ ki açlığın fena_
telesekreter kayıtlarında hâlâ çok tatlı sesin
___ beni arıyorsanız başka zaman
___ bizi arıyorsanız evde yokuz!
kulağımın memesi büyüdükçe
herhangi birini sevme çabalarım yine meşgul çalıyor
tecavüze uğramış sağır gibi
habire bir yerlerden patırtı uyduruyor
yaşamak sentezi yaşmağa girdi
oyuncak köpek kuyruklarıyla oynuyor
bakma yalancı ironilerle düşüp kalktığıma
aslını söylemek hâlâ içimden içime asılsız ihbar sayılıyor
işte
hafızamın büyük bir bölümü hâlâ kapsama dışı kanıyor...
seversin sen bu aksanı Asude
ama şimdi hayat beni bağladı ti'ye...
üst kattaki komşular taşındı
sebep tanıdık?
geçimsizlik yine şiddete takılmış!
uykular dörde bölündü ülkede
kanepeden bir fazla
nüfüs yarı yarıya azaldı
yalancı iktisatçılara ilet
popülist küçülme doyurmuyor açlığı...
g/ar/drop hedef küçülttü
kapağına astığım utancımı vuramıyorum artık dartta
bu bomba haber olsun
artık çarşaftan çıktı
o hiç kimseye yüz göstermeyen yatak
her gün yorganla yakalıyorum sarmaş dolaş ...
hükmü kanun tanımayan bir kahır halinde
tüm eşyalarını camdan attı salon!
gidene dur demek yeterli değil kayıtlara geçti
hâkim olamadım cinnete
gereği düşünüldü
g/özlem çare değil cinnete...
mutfak dersen
tıpkı gittiğin gibi
her yanı dağınık
keşkeler bulaşık hâlâ
acabalar kokuşuyor durdukça...
boğazından asılı kırmızı avize vardı ya antrede
o artık benden bile özgür!
sus artık sen de lânet telefon
bak hâlâ evde yokuz...
...............................
işte iş olsun!
çalışmaya alışmakla
alışmaya çalışmak arasında
boyuna gidip geliyorum...
ve
ne zamandır
seni alçak bir sesle aldatıyorum
kahvaltıyı ö z l e m l e
akşam yemeğini h a s r e t l e yiyorum!
ToprağınSesi