Maviyi Açmaya Gelen Kuşlar

örtükce bulutları ağzınla

maviyi açmaya gelen kuşlar azarlıyor gönlümü

yollar dökülüyor çocuk ellerimden kaldırımlara

toplamaya çekinen kalpler inciniyor

seke seke ardına bakan sincap

ve biraz utanarak

kayboluyor bilinmeyene koşulsuz

çam kabuğundan kayık

dikeninden saklambaçlar sarkıyor geceme

eğer anlatırsam kovacaklar beni ormanlarından

aşk işaretlenmemiş yokuşlar bırakıyor atlasıma

dönebilme ihtimalini tüketmiş yüzeyler

ve yüzlerce sene koşup

tekrar bulamadığım şeyler

bütün düşünen ırmakları eğimsiz bırakıyorum

suya dönüşmek umudu ile pırıltılar da

daha da koyulaştırmak istemiyorum yalnızlığımı

yeşil kanatlı denizlerim den

ve sonsuz uyanışlar biriktirdiğim

masmavi düşlerimden.