Maviyi Severken Seviyorum Seni

Şehir en içli şarkısını söylüyor

Ayrılanların içinde bir ateş

Kaldırımlar koyu gri

Yıkılan umutlarla besleniyor

İçin için yanarken Bir nisan yağmuru

Su serpiyor

Viran olmuş yüreklerde gökkuşağı ve

Toprak kokusu

Poyraza inat ovuşturulan eller

Dalgaların mistik akustiği

Zaman doldu ayrılma vakti

İskelede yosun kokusu

Herkes susarken martıların

Çığlıkları

Vapurda ki kaç yara için

Durmadan bağırıyor

Bayat bir çay bozuk paralara

Özgürlüklerini veriyor

Rüzgâr yalarken suratımı

Kendimi daha da yalnız hissediyorum

Kendimle baş başa çıktığım

Seni düşünürken kendimi yakalayıp

Ayıpladığım yolculuğumdan

Sen kokan yaralarımla dönüyorum

Maviyi severken seviyorum seni

Seninle sevdiğim her şey gibi

 ;

 ;