Mazi

bir ikibin yakıp oturdum sobanın başına

köpürmüş yanıyor benimle inatlaşırcasına

çoşmuş yanıyor zifiri dumanlar atıyor

anılarım canlandı gözümden yaşlar akıyor

cehennem ateşi kutup soğuğu gibi

yüreğimin orta yeri dert oluğu gibi

yakıyor yıkıyor ne bulsa küle çeviriyor

küllenmiş mazimi ateşle tazeliyor

bitiremezsin böyle yanmakla bendeki maziyi

bendeki mazi demirden çelikten dağlar gibi

üşüdüğüm karanlık artık güç verir bana

parçalasan çiğerimi belki anlatır sana

bakıpta görsen hala soğumamış sevdamı

bakıpta bilsen herşeye rest çekmiş vedamı

gerçi nasıl anlayacaksın nasıl anlatayım

ben ki ovalara sığmayan o şanlı tayım

artık hiç kimselere ses çıkaramıyorum

bırak beni yüreğimden çık aramıyorum

şimdi söz verdiğim gibi bedenim seni unutacak

o güzel gözlerinde derinliklerde mazi olacak...