Maziden Kaçıyorum

Saçma düşüncelere her zaman yenik düştüm

Gözlerimi kapattım maziden kaçıyorum

Hep yükseklerden baktım olmaz peşinden koştum

Anka'nın kanadında sonsuza uçuyorum

Gözyaşımla sulanan sevgi çiçeğim soldu

Aşk, sevda, mutluluktan gönlüm nasipsiz kaldı

Geçti ömrün baharı tüm duygularım öldü

Kader sundu zehrini yudumla içiyorum

Üşüttü sert rüzgarlar öptüğün o elleri

Mutluluk bahçemizin açmaz artık gülleri

Avuçlarımda hala aşkımızın külleri

Belki canlanır diye ummana saçıyorum

İhanet ettin bana katran karası gece

Ruhum prangalarda yüreğimde kelepçe

Aşk dediğin nedir ki kördüğümlü bilmece

Kalbimin sarayında kapıyı açıyorum