Mazim Peşimi Bırakmıyor

Yüreğim ağlıyor gizli, gizli

Kimseler duymuyor

Görmüyor, bilmiyor kimse

Ruhum, sürgünlere gidiyor

Karlı,buzlu bir havada

Üşüyor,donuyor bedenim

Hükmediyor sürekli geçmişim

İçim çürüdükçe çürüyor

Kaçıp gidesim geliyor

Hiç bilinmemiş yerlere

Mazim dikiliyor karşımda

Dur gitme,dur nereye diye

Üşüyor,donuyorum

Çaresiz kahroluyorum

Nereye gitsem yalnızım, ölüyorum

Mazim, peşimi bırakmıyor

Küsmek istiyorum birşeylere

Çekip gitsem, ama nereye

Hükümlerin gölgesinde

Çocuk gibi güçsüz kalıyorum

İçimdeki isyan çok büyük

Sesini duysan kör kütük

Anlayamaz kimse ezik, büzük

Mazim, peşimi bırakmıyor... 11 aralık 2013