Mecburen Susuyorum

çilek yaprağında yüzün

tenin kokusunda yaşıyor...

geceden düşük yapmış gündüzüm

içimdeki karanlıkla yarışıyor...

adını andıkça,

lal düşüyor dilimin lehçesine

nifak tohumlarını dikim mevsiminde,

boz topraklarda yağmur duasına çıkıyor hüzün...

karartma sevdalara sığınıp ardın sıra

zemheriden devşirme ifadelerle

acımı yürek kızılına boyuyorum

...kırık fırçaların at kılından darbeleriyle

mecburen susuyorum

lafazanlığım yıkılıyor sancılarımla

sessizliğin dibini boyluyorum...

cehenneme düşmeden önce

kısık ateşlerde son sözüm

iki dudağımın arasında tül perde

...iplik iplik dokunuyor eğreti hecelerle

mecburen susuyorum

tek kelime edebilsem ne ala

yokluğunu gözyaşlarımla kusuyorum...