Meçhul Biri

Bir mum yanıyor sofrada,geceden kalan

Duvarda asılı kağıtta fatiha suresi yazmakta

Şimdi benim bütün gül bahçelerim talan

Meçhul bir adamım ben,karanlık gecelerin koynunda

Dallar sevişen kuşların,aşk çığlıkları var kulağımda

Günden güne hasta ruhumla yok olmaktayım büsbütün

Nevrozlu bir sevda ki gönlümde,durmaksızın yanıyor bağrımda

Benim bir adım meçhul,diğer adımsa hüzün

Dertler deryasının vapuruna bindim,sürüklenip gidiyorum

Elsiz kolsuz martı sürüsü duruyor gözümün önünde

Dertlerin adamı derken kendime,meçhul biri oluveriyorum

Gurur ve kibir var,yeni tomurcuklanmış bir gülde bile...