Meczup Gönlüm Bivefasına Dargın
geceler gündüze küsmüş kavuşmuyor zaman
zaman geçse bile yok firaka derman
dermansız dertlere düşmüş bu nadan
cahilim aklım ermez afilli sözlere
yazarım içten geçeni özlüce
maviler süzülür gözlerimin içine
boyarım cihanı tüm güzelliğiyle
vuslata uğramaz şiirler niye
ey biçare gönlüm
derin denizler gibi çekme beni diplere
girdap bakışların sır
ne çare yokluk dehlizlerinde kaybolur yıllar
mihrabım değişmedi gayemde hayalimde hep sen var
gül suretin gitmiyor düşümden
mecalim yok aşamadım dağları
meczup gönlüm bivefasına dargın
yağmurlara karıştı gözlerimin seli
dinmiyor hasretin yüreğimde biriktirdim demi
bulutlara yazdım sır adını
rüzgar esti vefa etmedi sözler
dalgın bakışlarım ufka düşmüş
sızlıyor burnumun direği
yine gurbetten şiir şiir name mi var
can yorgun bir emanet, bu ten cana suret
yapma ey gözümün sürmesi
nedendir bu garibe sürgün sürgün eziyet
selamsız bırakma özlemle özleyen
özleminle şuursuzca kaleme eziyet eden şairini
şiire can geldi dediler;
canım cana feda yetmez mi?
al işte canım
hicranla geçer her anım
bir gülüver de sönsün gönlümde tüten hasret çerağım