Medet

siz bilmezsiniz

yalınayak

damarlarımdan akan kanın adresini

çıkarken ay bulutların arasından

görmezsiniz içimin kırılan simlerini

kapatsanız gözlerinizi ellerinizle

görürsünüz yapayalnız olduğunuzu

oysa ne şiirler uyuttunuz koynunuzda bilirim

bilirim okunmamış kitap aralarında

yetim kalan aşk şiirleri kuruttuğunuzu

yaslayıp sırtınıza kumsalı

bakarken gökkubbeye

sarhoş bir ıslık düşer yere ansızın

kilit vurulur genzinize

sus olur nihavent makamında şarkılar dilinizde

yakma vaktidir artık

buruşturup ucundan zamanı

medet beklerken

müebbete mahkum akvaryum balıklarından

çaresizliğiniz vurur tek kurşunla sizi

baktığınız heryerden

ölürsünüz

korkmayın ölümden

ölüm dediğin Tanrı dan armağandır

örtün üstümü