Medim

Karanlıklar üzerime üzerime geliyordu

Işıklar gözlerimin önünde yitip giderken tek bir söz söyleyemedm...

Denizler tüm hızıyla dalgalarını vuruyordu kayalara,

hırçınlaşmıştı onlarda iyice

Herşey değişiyordu göz göre göre

Dur diyemedm..

Çiçekler bile su verildikçe solup gidiyordu

Kimseye neden böyle diyemedm...

köpeklerde sadıklığını yitirdi

Onlarda vazgeçti hayattan

Herkes gibi birbirlerine düşman oldu

Gece yıldızlarla dertleşirken baktım onlarda kayıp

Gidiyor..

Güneşe döndüm tek parlayan sensin dedim baktım o da batıyor

Umutlar sönüyordu tüm gözlerde birer endişe

Ağlayanlara silin gözyaşlarınızı diyemedm...