Meğer

Güvenemem artık yalan dünyaya

Kurduğum hayaller boş imiş meğer

Demek emanetmiş yüce hüdaya

Bedenimde canım kuş imiş meğer

Yandı deli gönül boşuna yandı

Karşımda konuşan yoş imiş meğer

Günler ,aylar,yıllar geçti ne oldu

Her baharın önü kış imiş meğer

Bülbül dayanmadı zarıma benim

Gül dalında ötmek hoş imiş meğer

Değme tabip benim yarama derim

Üç bilirdim derdimi beş imiş meğer

Feryadım yükseldi dağları sardı

Ağrım sızım çeken diş imiş meğer

Özleseydi belki bir gün arardı

Ondaki kalb değil taş imiş meğer

Dağal ağlıyorum gülmek yok bana

Benimde nasibim yaş imiş meğer

Doğduğuma pişman etti baksana

Bu sevdanın sonu tuş imiş meğer