Meğer Ayrılmak Ölümmüş

Maşuk kalbimin çığlığiyla uyanıyorum

Senin olmadığın o anın ürpertisiyle can veriyorum

Gel Ey Azrail nerdesin yine!!!

Onsuz uyandım bugün bu suskun şehirde....

Suskunluğun bozulmadığı sokaklardayım!!!

Gel ey yar bi güneş gibi doğ bu sisli şehre

Kaldırımlarında sabahladığım bu şehre doğ!!!!

Bir hancer gibi saplandı kalbime Sensizliğin

Meğer ayrılmak ölümmüş ey Canan.....

Varılmaz şehrin eğri yolunda ilerliyorum

Sensizlik dolu günün şafağinda yürüyorum

Yaşamım anlamsızlaştı günün sonunda

Meğer sensizlikte ölümmüş...

ölüm dahi bu kadar acı olamaz

Suskun şehrin suskun limanından ayrıldığın gün.

Meğer ayrılığın ölümün ta kendisiymiş!!!