Meğer Ne Çokmuşum

Bir bana merhametim yokmuş

Bile bile nelere sürükledim kendimi

Cesarete bak ki seni sevdim...

Aslında suçlu olmasam da

Susarak ölümüne hepsini kabullendim

İlk celsede hüküm verildi

Tetiği çeken güya benmişim

Günler saatleri geçermiş öğrendim

Hızlandırılmış kurguda gündoğumu hemen ardından batımı

Kayboldum rolümü hakkıyla yaptığım kargaşada

Sana ait ne varsa yoruldum sakladım yarına

Aklıma söz hakkı vermedim kalbime ?sus' diyemedim

İki ateş ortasında yoruldum sakladım kendimi yarına

Bir senin nazına boynum inceymiş

Senli sorulara yama kaldı soru işaretleri

Cevabı verilemeyen her şeyi acınası gülüşler izledi

Ne acizlik ama...

Elim kolum bağlı, dilimde kalbimde mühür

Gözlerimin önünde kapkara perde

Körü körüne gidiyorum meçhule

Meçhule de değil dosdoğru sensizliğe

Korkuyorum da senden

Nelere kadirsin birebir yaşıyorum işte ben

Endişeleniyorum senin adına

Bir gün sokak kapında kalakalırım öylece

Bakarsın acırsın ama anlayamazsın

Sen sebep olduğuna üzülürsün... ben ölürüm

Belki unutamazsın kanatmasın sakın yüreğini

Of of endişeleniyorum senin adına

Aynı tarihe sığamayacağız ikimiz

Aynı şehre sığamadığımız gibi

Ne varlığım ne yokluğum acıtır seni bilirim

Senin varlığın da yokluğun da bir oysa

İkisi de hırçın azılı dalga

Bana dair ne varsa aldı serdi ortalığa

Meğer ne çokmuşum senli olunca

Geride kalanlara içim gitti topladıkça

Önümdekilere de gücüm yetmedi uzanmaya

Meğer ne çokmuşum senle sen olmasan da