Mehmetçiğe Güzelleme

kar türkülü çocuklar gülüyor içimde

halk dalgasıyla çığlaşan köy özlemli

mahallede bıraktığım sonu son olmayan

en naif arkadaşımdı meçhul ama kahraman...

korkusuzca saydıydık yıldızları tek tek

yan yana kol kola koyun koyuna çocuk terli

sözleştik bir ülkeyi aynı buğdayın sıcağıyla

kucaklamaya...birleşeceğiz bakarak da göğe...

biz toprağı da anne bildik biliriz bileceğiz

suya serçe kadar telaşla bağlı ağaç kökleri kadar

kök salarak büyüdük suyu paylaşmaya

bağrımızda rüzgar dağ kokulu birer mehmetleriz...