Meleklere Kıble Olan Bina'yım

İnsanlardan önce cinniler vardı

Melek değil ben insandan yanayım

Cinni azıtınca bahtım ağardı

Meleklere kıble olan binayım

İnsanı topraktan yaratmış Hüdâ

Ondan havva halkedildi uykuda

Bunlardaki mevcut bir damla suda

İnsanlığın tek formülü DNA'yım

Tektir, birden çeşit çeşit kabile

Türedi ayrıldı ben hesabiyle

Vasati ayrıldı yüzyetmiş dile

Adaletin elindeki kınayım

Zikredilenlerin piri Yesevi

Devirdi devrini bitiren devi

Dedi: Anadolu analar evi

Sultan veledimdir inip konayım

Evliyalar piri kerrarı haydar

İlmin kapısında şahini pâydâr

Felah bulmaz yevmi mahşere kadar

Ben burada: kör şeytandan yanayım!

Emânettir bu canı bedenin

Her ettiği, kayda geçer edenin

Boş gelip boş kalıp boşa gidenin

Kurumayan dallarına konayım

Abazası, Arnavudu, Pomağı

Türklük tezgahının ipek yumağı

BALIM SULTAN elindeki çomağı

Vur ki: şefkâtinle akıllanayım

/Balım Sultan/