Melodram

?'her aşk gülünç düşürdü hüznümü,

der gibi yaşlanmaya devam etti

yılların doldurduğu gözleri''

üzülme

mümkünse hayata git

ölmemişliğini

hatırlat

topraktan genlerine

ardı şık kelimeler için

çiçekli elbiseler al

meydanında aynı çakma merhaba

her hali hanım hanım cık

ele güne karşı ışıltılı suskunluğunu bırakıp

karşı yakasıyla kavgaya tutuşan şehir

geçsin yerine

de ki kalk gönül kalk

iyi ki doğmuş aşk

bakma şimdi hayallerine yarınlardan

mutlak kanatlarınla alkışlar kopardın bir zamanlar

gökyüzünden

anlarsın anlarsın ki;

mahsus mahalde mevsim büyük sesli

uymuş kuşlara

tez elden söylenip giden fikrin

kurutulmuş ince bir gülde

geleceğini bilse

bir kuple bile geri dönmeyecek

şarkıların sızısında

eskimeler çınlarken

--oh ol'sun?der gibi geç bir vakit

dün boş ol'an

gün yok ol'muş halde

ellerin denize sürülsün

--ecekler

--acaklar

zamir zamir

kip kip

ölsün

-son sahne-

ömründen yeter miktarda ellere sustuğun zamanların

kostümünü çıkarmadan

açamaz ruhun

yüzüne kapanır son beyaz

perde

anlamadığın;

gülümsemeni yeniden bulacağın

ne bir düş var

ne de gönülden razıdır

canın cehenneme