Memel 2

Dostum dediğim vurdu sırtımdan

Zamanla nasıl da yüzsüzleşti

Sen miydin benim Brutus'üm

Kan kusturup içtiğim kızılcık şerbeti

Kalbin kömürleşmiş kapkara

Sözlerin de gülüşün gibi yalandır

Kaldırımdaki taşları bile

Bir gün el alır, yel alır, sel alır

Nasıl da çaldın umudumu

Gördüklerimi görmezden mi geleyim

Adın ha Ahmet ha Mehmet olsun

Ne seni görsün ölüm ne de dirim

Bakmayın yüzümün güldüğüne

İçin için içim kan ağlar benim

Çoktan kavuşmuştum kara toprağa

Onay verseydi dinim ya da ecelim

Beni gözyaşı çukuruna atan Memel...

Ağlayan bulutlar üzerinden eksik olmasın

Seni içimde öldürdüm Memel...

Son dileğim seni de cananın yaksın.

13/10/2016/PERŞEMBE